Katarina Jazbec

Joined Narratives
In drie opeenvolgende solo's presenteerde ik met Joined Narratives (2020-2022) werk van Katarina Jazbec, Lavinia Xausa en Heidi Vogels, verhalende filmwerken die tot stand zijn gekomen in bijzondere samenwerkingsverbanden met de protagonisten in de films. Ik bracht ze samen rond de vraag hoe gevoelens van verlies, ontworteling en uitsluiting te verbeelden en verwoorden zijn, om invoelbaar en bespreekbaar gemaakt te worden. 
In documentaire- en kunstfilm worden steeds opnieuw visuele strategieën ontwikkeld om ideeën en ervaringen – die zich aan het oog onttrekken – te (re)presenteren en ter discussie te stellen. Jazbec, Xausa en Vogels stellen daarbij de innerlijke belevingswereld centraal: het gevoel, de herinnering en het imaginaire. Vanuit het besef van de ontoereikendheid van wat we weten, van wat zichtbaar en toonbaar is, geven ze in gelaagde filmische vertellingen uitdrukking aan wat ongezien of onbespreekbaar is. Joined Narratives stond in het teken van meerstemmigheid, de verbeelding en ervaring ervan, vanuit een verlangen naar een constructieve maatschappelijke dialoog.

Reading with Twelve Eyes | Katarina Jazbec | ZAALTEKST
Deze eerste editie van Joined Narratives toont twee films van Katarina Jazbec (1991). Voor Our Bearings (2016) bracht ze de vrouwen uit haar familie samen, om na het verlies van beide grootmoeders het verhaal ‘The Woman with the Wolf’ te lezen. In Permeating Hearts (2018) komen jonge gedetineerden in een Belgische gevangenis geregeld samen om korte verhalen te bespreken. In dat proces komen ze alles tegen: angst, woede en haat, maar ook hoop, vriendschap en moed. 
De films maken deel uit van een serie werken waarin Jazbec het gezamenlijk lezen van literaire verhalen onderzoekt als een manier om een gesprek in gang te zetten waarin plaats is voor uiteenlopende interpretaties, confrontatie en wederzijds begrip. Literaire fictie biedt de mogelijkheid de wereld vanuit een ander perspectief te ervaren. In de leessessies raken realiteit en fictie verstrengeld, en ontstaat een intieme ruimte waarin de verhalen emoties losmaken en vragen oproepen over wat waarheid is en waar we geloof aan hechten.
Jazbecs camera beweegt behoedzaam rond het gezelschap, een enkel oog zoekend of inzoomend op de handen van de deelnemers. De schilderachtige beelden bieden weer andere gezichtspunten. We kijken mee door de ogen van de jonge mannen, die van de kunstenaar en tevens vanuit het perspectief van de beschouwende voice-over.
Permeating Hearts laat ons nadenken over hoe we ons een beeld van anderen vormen en hoe gemankeerd dat al snel is, als zij andere levens leiden of andere opvattingen hebben. De imaginaire wereld van de verhalen onttrekt de betrokkenen kortstondig aan de rauwe realiteit waarin zij zich bevinden, en geeft daar tegelijkertijd indringend commentaar op.

De verhalen in ‘Permeating Hearts’ waren in de tentoonstelling beschikbaar als een uitnodiging om mee te lezen en denken. Gedurende de tentoonstelling vond ook een leessessie plaats in samenwerking met Leeszaal West.